De gevangene van de hemel is het derde deel uit de serie De schaduw van de wind van Carlos Ruiz Zafón, een prachtig vierluik! Jullie weten inmiddels dat ik verliefd ben op de boeken van Zafón. Ik heb dat eerder gehad met auteurs, tot er dan een boek kwam wat zo’n tegenvaller was, dat ik vol teleurstelling op zoek ging naar een nieuwe liefde. Zal Carlos Ruiz Zafón het in zich hebben om mijn liefde nog langer vast te houden? Je leest het in deze recensie.
De flaptekst
“Barcelona, 1957. Daniel Sempere, de jonge held uit De schaduw van de wind, is inmiddels volwassen en werkt in de boekhandel van zijn vader. Hij is getrouwd met zijn grote liefde Bea en samen hebben ze een zoontje, Julian. Zijn goede vriend Fermín Romero de Torres – voormalig spion met een geheimzinnig verleden – staat op het punt te trouwen. Net nu het leven hun schuchter begon toe te lachen, duikt een verontrustende figuur op in de boekhandel. Hij dreigt een gruwelijk geheim te onthullen dat al decennia begraven ligt in het duistere geheugen van de stad. Daniel en Fermín zullen de grootste uitdaging van hun leven het hoofd moeten bieden.”
Mijn eerste indruk
JA, ja JA! Fermín is terug! In mijn vorige recensie hebben jullie kunnen lezen dat het enige minpunt in Het spel van de engel was dat Fermín, mijn favoriete personage, ontbrak. Ik ben dan ook zo blij dat hij in dit boek weer een grote rol speelt. Een boek van Zafón zonder Fermín voelt gewoon echt een beetje incompleet. Kortom, een goed begin want al op de tweede bladzijde schiet ik in de lach door zijn humor en zelfverzekerdheid met een scherp randje.
Het verhaal
Dankzij een sprong in de tijd bevinden we ons met dit derde deel in het jaar 1957. Daniel Sempere werkt niet geheel onverwacht nog in de boekhandel van zijn vader, al gaan de zaken niet zo goed. Wanneer een vreemdeling een zeldzaam exemplaar van Alexandre Dumas ’De graaf van Monte Cristo’ koopt in de winkel en hier een mysterieuze boodschap voor Fermín in schrijft, gaat de bal aan het rollen. Fermín die duidelijk begrepen heeft wie de vreemdeling is en wat zijn boodschap inhoudt, weigert Daniel in vertrouwen te nemen. Tot het moment komt dat hij er echt niet langer onderuit kan en hij Daniel alles moet vertellen.
Het gros van het boek gaat daarna over hoe Fermín in 1940 in de gevangenis belandde, en hoe hij daar enkele vreemde figuren tegen het lijf liep. Deze personen zullen een aantal gebeurtenissen in gang zetten. Deze gebeurtenissen hebben ook een grote impact op Daniel, omdat deze zelf een aantal zaken uit het verleden te weten komt die hem op een nieuw levenspad zetten en hem dwingen om onveilige keuzes te maken…
Wat ik ervan vond
Schrijnend prachtig is deze persoonlijke geschiedenis van Fermín gedurende het Franco-regime. Carlos Ruiz Zafón zijn schrijfstijl is nog net zo poëtisch en sfeer makend als in de vorige delen. Alleen al daarom zou je De gevangene van de hemel moeten lezen. Er vallen in dit verhaal steeds meer puzzelstukjes in elkaar. De grote liefde van Daniel en zijn vader voor boeken speelt in deze roman ook weer een grote rol. Naast de geweldige sfeer in het boek, is dit verhaal ook een stuk spannender dan het vorige deel, Het spel van de engel, Ik werd meerdere keren op het verkeerde been gezet. Zafón, wat doe je toch met me? Zo blijf ik verliefd!
De conclusie van De gevangene van de hemel
In een woord geweldig. Ik kan er echt niets anders van maken. Net zo mooi als het eerste deel en spannender dan het tweede deel. Het is zo knap dat de auteur steeds meer puzzelstukjes in elkaar laat vallen, maar tegelijkertijd toch nog een verrassend verhaal te vertellen heeft. In De gevangene van de hemel zijn er nog een aantal losse eindjes. Het wordt nog een uitdaging voor Carlos Ruiz Zafón om deze goed aan elkaar te rijgen. Al ben ik er van overtuigd dat hij me niet teleur zal stellen. Ik ben dan ook enorm benieuwd naar het vierde – en laatste deel van het labyrint der vergeten boeken. Jullie ook?
Beoordeling
